De ki: 'Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu? Şüphesiz, temiz akıl sahipleri öğüt alıp-düşünürler.' Zümer/9
Aliya İzzetbegoviç'ten Sözler
Cemil Meriç Okumak
İbrahim Kalın'ın son kitabı 'Ben, Öteki ve Ötesi'
Alev Alatlı Gözüyle Edward Said
Bir Muhan Soysal Anısı
Muhammet Negiz
Saruhan Filmini İzleyiniz
Bir Kahramanın Hikayesi
Mehmet Akif İnan Kitabından Notlar

Bilge Kral'dan Notlar


Din hurafeleri yok etmezse, hurafeler dini yok eder.

Cemil Meriç Okumak


Milletimiz zaten Cemil Meriç’e milyonu yaklaşan bir okur kitlesiyle bir milletin düşünürü olma ödülünü manevi manada vermişti.

İbrahim Kalın'ın son kitabı 'Ben, Öteki ve Ötesi'


Başta felsefe, bilim tarihi, bilim felsefesi, dini literatür, tarih, etimoloji, siyaset bilimi, felsefesi ve tarihi gibi daha onlarca disiplinde oldukça doyurucu ve yetkin bir ufuk turu. Muazzam bir bilimsel çaba, zahmetli bir araştırma gerektiren bir aydın sorumluluğu ile yazılmış yetkin bir eser.

24 Mart 2017 Cuma

Bursalı iş adamı Özkan İrman, çocukluğunu anlatmak için sinema filmi çekti

 Bursalı iş adamı Özkan İrman, çocukluğunu anlatmak için sinema filmi çekti. Üniversitemize binlerce kitap hediye eden ve öğrencilerimizle birikimlerini paylaşan sayın Özkan İrman, beyaz perde ile milyonlara hitap etmeye hazırlanıyor.

22 Mart 2017 Çarşamba

17 Mart 2017 Cuma

The Big Bang Theory - Young Sheldon

Bilim komedisi dizisi ‘The Big Bang Theory’nin ‘tuhaf’ karakteri Sheldon Cooper’ın hayatı dizi oluyor.
‘Young Sheldon’ adını taşıyan dizi, dokuz yaşında bir dahi olan Cooper’ın Teksas’da liseye gitmesini konu alıyor.
Cooper’ın ailesiyle olan ilişkileri ve görüş farklılıkları da dizinin merkez temalarından.
‘The Big Bang Theory’de Cooper’ı canlandıran Jim Parsons, ‘Young Sheldon’da anlatıcı olarak yer alacak.
Tek kamerayla çekilecek ve her bir bölümü yarım saat olacak dizi, sonbaharda izleyiciyle buluşacak

16 Mart 2017 Perşembe

Why academics are losing relevance in society – and how to stop it

A January 2015 Pew Research Center study found an alarming chasm between the views of scientists and the views of the public. Here is just a sampling:

87 percent of scientists accept that natural selection plays a role in evolution, 32 percent of the public agree; 88 percent of scientists think that genetically modified foods are safe to eat, 37 percent of the public agree; 87 percent of scientists think that climate change is mostly due to human activity, only 50 percent of the public agree.

This is a cause for concern. In our increasingly technological world, issues like nanotechnology, stem cell research, nuclear power, climate change, vaccines and autism, genetically modified organisms, gun control, health care and endocrine disruption require thoughtful and informed debate. But instead, these and other issues have often been caught up in the so-called culture wars.

There are numerous factors that explain this current state of affairs, but one is the extent to which the scientific community has been unable or unwilling to explain the state and gravity of scientific findings.

We academics will need to evolve to keep up with the major changes going on around us. At stake is how we will maintain our relevance in society.
Sorry state of our public discourse on science

Unfortunately, many excellent scientists are poor communicators who lack the skills or inclination to play the role of educator to the public. Further, we are not trained nor are we given proper incentives to do it. And for that reason, surveys find that many academics do not see it as their role to be “an enabler of direct public participation in decision-making through formats such as deliberative meetings, and do not believe there are personal benefits for investing in these activities.” As a result, we focus inward to our own research communities and remain disconnected from important public and political debate going on around us.

Adding to this growing threat of irrelevance is an alarming antagonism towards science, leading National Geographic to devote its March 2015 cover to “The War on Science.” This manifests itself in a professed lack of appreciation of the academy, particularly within state legislatures that have begun to cut funding to higher education (witness activities in Wisconsin and North Carolina). The problem is not made any easier by the reality that the public, according to surveys by the California Academy of Sciences, the National Science Foundation and others, is not well versed in science and appears unreceptive to attempts by scientists to correct it.

But correct it we must. And, correct it we will, whether we choose to or not. Two forces among many will compel us to change.
Social media washes over academia

Social media is perhaps one of the most disruptive forces in society today, and academia is not immune to its impact. Society now has instant access to more news, stories and information, including scientific information, from more sources and in more varied formats than ever before. For universities to remain relevant, we must learn to engage in the new realities of the information age.

However, the academy is not keeping up. Massive Open Online Courses (MOOCs), open access journals, online news, blogs and emerging forms of educational technology are altering what it means to be a teacher and a scholar. While we write our articles in academic journals and think we have contributed to public discourse, neither the general public nor politicians read them.

A generational shift underway

Today, however, many young people are coming to the academy with a different set of aspirations and goals than their senior advisors.

Many graduate students report that they have chosen a research career precisely because they want to contribute to the real world: to offer their knowledge and expertise in order to make a difference. And many report that if academia doesn’t value engagement or worse discourages it, they will follow a different route, either toward schools that reward such behavior or leave academia for think tanks, NGOs, the government or other organizations that value practical relevance and impact.

The frustration is such that some no longer tell their advisors that they are involved in any form of public engagement, whether it be writing blogs or editorials, working with local communities or organizing training for their peers on public engagement. Will academia eventually spit these emergent scholars out, or will they remain and change academia? Many senior academics hope for the latter, fearing a worrying trend toward a reduction in the level of diversity and quality in the next generation of faculty.

How serious is this threat of irrelevance? In 2010, The Economist wondered if America’s universities could go the way of the Big Three American car companies, unable to see the cataclysmic changes around them and failing to react. Put in less inflammatory, but no less urgent form, University of Michigan President Mark Schlissel offers these thoughts:

“We forget the privilege it is to have lifelong security of employment at a spectacular university. And I don’t think we use it for its intended purpose. I think that faculty on average through the generations are becoming a bit careerist and staying inside our comfort zones. [But] If we’re perceived as being an ivory tower and talking to one another and being proud of our discoveries and our awards and our accomplishments and the letters after our name, I think in the long run the enterprise is going to suffer in society’s eyes, and our potential for impact will diminish. The willingness of society to support us will decrease.”
Signs of hope

Against this gloomy backdrop, there are glimmers of hope as more people rethink the audience for our academic research.

To begin, many faculty are engaging with the public regardless of the lack of formal rewards or training. A 2015 Pew Research Center/AAAS survey found that 43 percent of 3,748 scientists surveyed believe it is important for scientists to get coverage for their work in the news media, 51 percent talk with reporters about research findings, 47 percent use social media to talk about science and 24 percent write blogs. However, another survey at the University of Michigan found that 56 percent of faculty feel that this activity is not valued by tenure committees.

Even on that front, we see changes as promotion and tenure criteria are undergoing experimental changes. For example, the Mayo Clinic’s Academic Appointments and Promotions Committee announced it will include social media and digital activities in its criteria for academic advancement; the American Sociological Association published a white paper on how to evaluate public communication in tenure and promotion; and some schools, like the Ross School of Business at the University of Michigan, have added a fourth category to the standard three – research, teaching and service – in its annual review process that captures impact on the world of practice.

Beyond training, scientific institutions are beginning to study the “rules of engagement” more deeply: The AAAS Leshner Center for Public Engagement with Science & Technology, the National Academies of Sciences’ “The Science of Science Communication” Colloquia and the University of Michigan’s “Academic Engagement in Public and Political Discourse” conference. Similarly, donors are stepping forward with funding: such as the Alfred P. Sloan Foundation’s “Public Understanding of Science, Technology & Economics” or Alan Alda’s support of the Center for Communicating Science at Stonybrook University that bears his name. There are also new academically based training programs that are designed to help faculty navigate this new terrain.

Not to be left out, many students are taking charge of their own training in this area. For example, the Researchers Expanding Lay-Audience Teaching and Engagement Program (RELATE) was started at the University of Michigan in 2013 by a group of graduate students to help “early career researchers develop stronger communication skills and actively facilitating a dialogue between researchers and different public communities.”

To help this process move even faster, new kinds of outlets are making it easier for academics to bring their voice directly to the public, such as The Conversation, the Monkey Cage and hundreds more in journals, trade associations and professional societies.

Indeed, it would seem that academia is changing, albeit slowly. The conversation is being engaged by faculty, deans, presidents, journal editors, journal reviewers, donors and students. But in the end, the question is whether the aggregation of these many conversations will reach the critical mass necessary to shift the entire institution of the academy.
Where are we going?

To many, the call for public engagement is an urgent return to our roots and a reengagement of the core purpose of higher education. It is about reexamining what we do, how we do it, and for what audiences. It is part of what Jane Lubchenco called in 1998, “scientists’ social contract,” in which we have an obligation to provide a service to society, to give value for the public funding, government grants or general tuition that we receive and an account of what that money is being used for. The Mayo Clinic nicely outlined the ultimate goal:

“The moral and societal duty of an academic healthcare provider is to advance science, improve the care of his/her patients and share knowledge. A very important part of this role requires physicians to participate in public debate, responsibly influence opinion and help our patients navigate the complexities of healthcare. As Clinician Educators our job is not to create knowledge obscura, trapped in ivory towers and only accessible to the enlightened; the knowledge we create and manage needs to impact our communities.”

While this statement is aimed at health care providers, it applies to all in the scientific endeavor and reminds us that the ultimate value of our work is its service to society.


Anadolu Ajansı (AA) 6. dönem "Savaş Muhabirliği Sertifika Programı" eğitimleri için başvurular başladı

Anadolu Ajansı (AA) ve Polis Akademisi Başkanlığının işbirliği ile savaş, afet ve olağanüstü hallerde görev yapacak operasyonel muhabirler yetiştirmeyi amaçlayan "Savaş Muhabirliği Eğitimi" için başvurular başladı. 
AA Haber Akademisinin koordinasyonunda, 16-27 Mayıs'ta Ankara'da gerçekleştirilecek eğitimin teorik ve uygulamalı dersleri, AA'nın tecrübeli gazetecileri ile Polis Akademisi, Türk Silahlı Kuvvetleri, Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı (AFAD) ve Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı uzmanları tarafından verilecek.
Eğitimler, habercilikten kişisel güvenliğe, savaş hukukundan ilk yardıma, ileri sürüş tekniklerinden suda hayatta kalmaya, kimyasal ve biyolojik saldırılardan olağanüstü durumlarda medya yönetimine kadar 26 ayrı alanda, uzman emniyet mensubu, asker ve diğer kamu görevlileri tarafından sağlanacak.
Eğitime, 35 yaşını aşmamış, iletişim fakültesi, yüksek okulların radyo-televizyon bölümü mezunları ile medya kuruluşlarında çalışanlar başvurabilecek.

Eğitimin sonunda katılımcılara uluslararası geçerliliği olan sertifika verilecek. 

Eğitime katılmak isteyenler konuyla ilgili detaylara "" adresinden ulaşabilecek, başvurularını ise "" adresindeki formu doldurarak yapabilecek. Başvurular 5 Mayıs'ta sona erecek.
Öte yandan bu yıl Savaş Muhabirliği Eğitim Sertifikası faaliyetleri 4 dönem halinde yapılacak. İlki 16 Mayıs'ta başlayacak eğitim faaliyetlerinin 3'ü Türkçe, biri ise İngilizce olarak gerçekleştirilecek.
Eğitim faaliyetlerinin müracaat ve faaliyet takvimi ise şöyle:
6. Dönem Faaliyetleri (Türkçe Program)
Müracaat: 1 Mart - 5 Mayıs
Faaliyet Başlangıç - Bitiş: 16-27 Mayıs
7. Dönem Faaliyetleri (Türkçe Program)
Müracaat: 1 Mart - 18 Ağustos
Faaliyet Başlangıç - Bitiş: 29 Ağustos - 9 Eylül
8. Dönem Faaliyetleri (İngilizce Program)
Müracaat: 1 Mart - 22 Eylül
Faaliyet Başlangıç - Bitiş: 3 Ekim - 14 Ekim
9. Dönem Faaliyetleri (Türkçe Program)
Müracaat: 1 Mart - 27 Ekim
Faaliyet Başlangıç - Bitiş: 7 Kasım - 18 Kasım
"Savaş Muhabirliği Eğitimi" 12 gün sürüyor, programların her biri 62 saati pratik olmak üzere toplam 108 saat uygulanıyor.

İş Başvurusu

Online İş Başvurusu
İş İlanları


Online Staj Başvurusu
Staj İlanla

15 Mart 2017 Çarşamba

BİLGESAM Türk Dış Politikası ve Afrika Okulu başvuruları devam ediyor

Bilge Adamlar Stratejik Araştırmalar Merkezi (BİLGESAM)

Türk Dış Politikası ve Afrika Okulu
Tarih: 07-08 Nisan 2017

Afrika kıtası dünya siyasetinde belki de tarihte hiç olmadığı kadar önem kazanmıştır. Çin’in dünya siyasetinde daha aktif olma adına kıtada artan etkisi, ABD’nin Soğuk Savaş sonrası kıta politikasında yaşanan değişim, son yıllarda kıtanın doğusunda ve batısında keşfedilen hidrokarbon enerji kaynakları, sayı ve etkinlik bakımından yükselen terör tehdidi Afrika’yı uluslararası siyasette eskisinden daha önemli kılmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde dış politikada uzun yıllar öncelikler arasında yer almayan Afrika, son yıllarda öncelikler arasına girmiştir. Özellikle 2005 yılının Afrika Yılı ilan edilmesiyle başlayan ivme sonucunda Türkiye’nin Afrika’daki görünürlüğü ve etkisi gözle görünür şekilde artmıştır. Artan bu ilgiye paralel Türkiye’deki üniversitelerde Afrika üzerine verilen ders sayısında bir artış olmamıştır. Bilhassa lisans ve lisansüstü eğitim alan öğrenciler Afrika üzerine bilgi edinebilecekleri dersleri üniversitelerinde alamamaktadır.

Bu ihtiyacı giderme adına Bilge Adamlar Stratejik Araştırmalar Merkezi (BİLGESAM), 7-8 Nisan 2017 tarihlerinde iki gün sürecek “Türk Dış Politikası ve Afrika Okulu” başlıklı bir eğitim programı düzenlemektedir. Programın amacı yoğunlaştırılmış dersler ve uzmanlar eşliğinde yaratılacak tartışma ortamı ile katılımcıların dış politika bağlamında Afrika’yı tanımaları, kıtanın siyasi, iktisadi ve sosyal yapısına aşinalık kazanmalı, Kıtadaki güvenlik sorunlarını ve bu sorunların kökenlerini öğrenmeleri ve Türkiye’nin Afrika ile ilişkileri ve Afrika politikası hakkında bilgi edinmeleri amaçlanmaktadır.

Türk Dış Politikası ve Afrika Okulunda ele alınacak konular şunlardır:

Afrika’nın sömürgecilik öncesi tarihi, siyasi ve toplumsal yapısı

Osmanlı Devleti döneminde Afrika ile ilişkiler

Afrika’da devlet, siyaset ve kurumlar

Afrika’da ekonomi ve kalkınma

Küresel ekonomi, Afrika ve yeni sömürgecilik

Afrika’da güvenlik sorunları, kaynakları ve çözüm seçenekleri

Türkiye’nin Afrika politikası ve kıtayla ilişkileri

Kimler katılabilir?

Bir yükseköğrenim kurumunda eğitim gören lisans, yüksek lisans veya doktora öğrencileri, kıtaya dair birikim elde etmek isteyen kamu kurum ve kuruluşlarında çalışanlar, gazeteciler ve özel sektör çalışanları programa katılabilirler.

Nasıl katılabilirsiniz?

Programa katılım sınırlı olacağı için başvurular arasında değerlendirme yapılacak ve sınırlı sayıda katılımcı programa davet edilecektir. Programa katılmak isteyenlerin aşağıda belirtilen belgeleri e-mail yoluyla aşağıda belirtilen başvuru adresine ulaştırmaları gerekmektedir.

Özgeçmiş (CV)

100-150 kelimelik niyet mektubu

Son başvuru tarihi

Programa katılmak isteyenlerin başvurularını en geç 31 Mart 2017 Cuma akşamına kadar iletmeleri gerekmektedir.

Katılımcıların duyurulması

Yapılan başvurular arasında yapılacak değerlendirme sonucunda programa katılmaya hak kazananlar 3 Nisan 2017 Pazartesi günü e-mail yoluyla bilgilendirilecektir.

Katılım ücreti

Program katılım ücreti 250 TL olarak belirlenmiştir. Katılmaya hak kazanan katılımcıların program ücretini 6 Nisan 2017 Perşembe tarihine kadar aşağıda belirtilen BİLGESAM hesabına yatırmaları gerekmektedir.



HESAP NO : 1357 – 0109482

IBAN: TR90 0006 4000 0011 3570 1094 82

Türk Dış Politikası ve Afrika Okulu ile ilgili bilgiler:

2 gün sürecek çalışma sonrasında başarılı katılımcılara sertifika belgesi sunulacaktır.

Katılım belgesini alabilmek için oturumların en az %75’ine katılmak gerekmektedir

Dersler BİLGESAM uzmanları ve alanında uzman kişilerce verilecektir.

Katılımcılara BİLGESAM Yayınlarının seçili eserlerinden oluşan yayın seti hediye edilecektir.

Başvuru ve iletişim

Dr. Hasan Öztürk

BİLGESAM Araştırma Koordinatörü

(212) 217 65 91


Blog Arşivi


free counters

Total Pageviews

Donation - Bağış

Popular Posts

Recent Posts

"Vatan mutlaka selamet bulacak, millet mutlaka mutlu olacaktır. Çünkü kendi selametini, kendi saadetini, memleketin ve milletin saadeti ve selameti için feda edebilen vatan evlatları çoktur." Gazi Mustafa Kemal Atatürk.

İletişim Formu


E-posta *

Mesaj *

Don't miss new products

Subscribe here to get our newsletter in your inbox, it is safe and EASY!

Get Awesome Stuff
in your inbox

Blogger tarafından desteklenmektedir.


Copyright © Muhammet Negiz | Powered by Blogger
Design by Viva Themes | Blogger Theme by